همهء آنها را به وى الهام فرموده بود . « 1 » اختلاط نوادگان شيث و قابيل در زمان ادريس ( ع ) در تاريخ يعقوبى آمده است : بعد از يرد ، پسرش اخنوخ به جاى پدر نشست ، و به عبادت خداى سبحان پرداخت . در زمان اخنوخ فرزندان و نوادگان شيث و زنان و فرزندانشان ( از كوه رحمت ) به زير آمده نزد قابيليان رفتند و با آنها درآميختند . اين كار نوادگان شيث بر اخنوخ گران آمد ، بنابراين پسرش متوشلح و لمك و نوح را فرا خواند و به آنها گفت : « من مىدانم كه خداوند اين امت را به عذابى سخت خواهد گرفت و رحمت نخواهد فرمود . » اخنوخ نخستين كسى است كه قلم به دست گرفت و خط بنوشت . او به فرزندانش وصيت كرد كه خداى را خالصانه عبادت كنند و صدق و يقين بكاربرند . آنگاه خداوند ادريس ( ع ) را از زمين بر گرفت و به آسمان برد . « 2 » بنابر آنچه كه ذكر شد ، ادريس ( ع ) صدّيق و نبى بوده ، خداوند كتاب و حكمت به وى مرحمت كرده بود و او مردمان زمانش را به شريعت الهى هدايت نموده بود . سپس خداوند وى را به مكانى رفيع بركشيد . با اين همه او از جانب خداوند به پيامبرى قومش برانگيخته نشده ، و با آيه و معجزه‌اى از سوى خداوند ، بيم دهنده و منذر ايشان نبوده است . در طبقات ابن سعد به سندش از ابن عباس روايت كند كه گفت : نخستين نبىّ بعد از حضرت آدم ( ع ) ، ادريس بوده كه همان اخنوخ فرزند يرد مىباشد . . . . پسر اخنوخ ، متوشلح نام داشته كه وصىّ پدر بوده ، و اخنوخ فرزندان ديگرى هم داشته است . پسر متوشلح ، لمك است كه وصى پدر بوده ، و به غير از او فرزندان ديگرى هم

--> ( 1 ) - مرآة الزمان ص 229 . ( 2 ) - تاريخ يعقوبى ( 1 / 11 ) ، چاپ بيروت دار صادر ؛ تاريخ طبرى ، چاپ اروپا ( 1 / 173 - 174 ، 350 ) ؛ طبقات ابن سعد ، چاپ بيروت ( 1 / 39 ) و چاپ اروپا ( 1 / 16 ) در بيان اخبار ادريس پيامبر ؛ اخبار الزمان ص 77 ؛ مروج الذهب ( 1 / 50 ) ؛ مرآة الزمان ( 229 ) ؛ خبر رفعت او به آسمان در كتاب تاريخ يعقوبى و مرآة الزمان آمده است .